از ژوهانسبورگ تا قاهره؛ آفریقا ایستگاه پایانی آخرین شاهان ایران است. شاهانی که با رانده شدن از سوی ملت، به اجبار، مرگ در غربت و انزوا را به عنوان نقطه پایان سرنوشت، اختیار کردند.
مرداد ۱۳۴۳ تا مرداد ۱۴۰۵؛
سوم مرداد ۱۳۴۳، آمریکا با نفوذ بی اندازه خود در ایران و تصویب سند کاپیتولاسیون، حاکمیت ملی ایران را نقض کرد؛ اما پس از انقلاب اسلامی، ملت ایران با مقاومت خود نه تنها آن ذلت را جبران کرد، بلکه امروز پس از شکست آمریکا در دو جنگ بزرگ، هژمونی این کشور را به چالش کشیده است.
پاسداری و حفظِ وحدت یک «ضرورت ملی» است، چرا که دشمن بیش از پیش بر طبل اختلاف و افتراق در سطوح اجتماعی و سیاسی میکوبد. از این رو بازشناسی جایگاه وحدت در اندیشه رهبران جمهوری اسلامی، تنها راه خروج از تبدیل تضادهای ساختگی به «همبستگیهای سازنده» برای پیروزی نهایی است.
آمریکا با تلاش برای دور زدن مسیر اعلامی ایران در تنگه هرمز، تفاهم نامه اسلام آباد را نقض و بار دیگر آتش جنگ را شعله ور کرد؛ موضوعی که ایران آن را نقض حاکمیت خود قلمداد کرده و به آن پاسخی راهبردی و قدرتمند داده است.
تاریخ ۴۷ ساله تعهدات نقضشدهی آمریکا در قبال جمهوری اسلامی ایران به عنوان یک تجربه تاریخی، اعتبار امضای رؤسای جمهور آمریکا را به چالش کشیده و آن را به ابزاری بی ارزش در تعاملات دیپلماتیک بدل ساخته است.
شورای نگهبان نهادی منحصربهفرد در ساختار نظام اسلامی است که با پیشینه ۴۶ سال مرزبانی از حریم دین و مردم سالاری دینی، سلامت نظام و استمرار حرکت انقلاب اسلامی را تضمین کرده است.
ایالات متحده با نقض مکرر تفاهم اسلام آباد از طریق حملات نظامی، وضع تحریمهای جدید و ایجاد مسیر دریایی موازی در تنگه هرمز، عملاً این یادداشت تفاهم را بی اثر کرده است. ایران برای تغییر معادلات و با هدف باسازی اصل بازدارندگی چارهای جز پاسخ سخت و متناسب ندارد.
انقلاب اسلامی ایران از زمان پیروزی در سال ۱۳۵۷ تاکنون، همواره با توطئهها و فتنههای گوناگونی از سوی دشمنان خارجی و عوامل داخلی آنان مواجه بوده است.
تشکیل مجلس خبرگان به مثابه سنگبنای استمرار انقلاب اسلامی بود؛ نهادی برجسته که با صیانت از جایگاه ولایت، مسیر رهبری دینی را تداوم بخشید و ضامن ماندگاری نظام اسلامی شد.
بررسی سیاستهای آمریکا در قبال ایران نشان میدهد چگونه شعار حقوق بشر آمریکایی در برابر منافع واشنگتن رنگ میبازد.