نخواهم داد حتی مویی از ایران جانم را ...

به گزارش خبرگزاری صداوسیما، ذبیح‌الله ذبیحی، شاعر، در سوگ رهبر شهید و درباره مقاومت و پای کار بودن مردم ایران شعری سروده است.

ندارم با خودم هرچند امیر کاروانم را
به نامش می‌برم پایان تمام داستانم را

زمستان هرچه می‌خواهد ببارد بر در و دشتم
نخواهم برد از یادم، بهار گل‌فشانم را

اگر جام شهادت را علی با جان و دل نوشید
منور می‌کنم باحضرت زهرا جهانم را

به‌دنبال چه می‌گردی دراین گلزار شیدایی
بگیر از لاله‌زاران وطن نام و نشانم را

من‌ آن مرغم‌ که جز از عشق، آهنگی نمی‌خوانم
اگر حتی ببـرند از سر حسرت، زبانم را

من آرش نیستم اما غرور آرشی دارم 
به حیفا می‌رسانم قصه‌ی تیر و کمانم را

برایم مادر‌ است این خاک و تا جان در بدن دارم
نخواهم داد حتی مویی از ایران جانم را