پخش زنده
امروز: -
رئیس مرکز ملی پیشبینی و مدیریت بحران مخاطرات وضع هوا با هشدار درباره پیامدهای زیستمحیطی و اجتماعی تغییر اقلیم، سازگاری، اصلاح الگوی مصرف و توسعه راهکارهای کممصرف را ضروری دانست.

به گزارش گروه کشاورزی و محیط زیست خبرگزاری صداوسیما؛ صادق ضیاییان، رئیس مرکز ملی پیشبینی و مدیریت بحران مخاطرات وضع هوا، در تشریح تبعات تغییر اقلیم گفت: این پدیده در گام نخست با افزایش دمای زمین همراه است، اما آثار گستردهای بر منابع آب، کشاورزی، انرژی و زیست انسانی بر جا میگذارد.
او افزود: در کشورهایی مانند ایران که اقلیم خشک و نیمهخشک دارند، تغییر اقلیم با کاهش بارش، تشدید خشکسالی و افزایش نیاز آبی گیاهان همراه میشود. همزمان، تقاضا برای مصرف آب و انرژی بهویژه برای خنکسازی افزایش مییابد و این روند فشار بیشتری بر منابع طبیعی وارد میکند.
ضیاییان با اشاره به پیامدهای اجتماعی این شرایط اظهار کرد: مهاجرت، خالیشدن روستاها، افزایش مهاجرت به شهرها و گسترش حاشیهنشینی از مهمترین تبعات ناشی از تغییرات اقلیمی است؛ مسائلی که خود به شکل زنجیروار فقر، نابرابری و سایر آسیبهای اجتماعی را تشدید میکند.
او همچنین آلودگی هوا را از دیگر پیامدهای مهم تغییر اقلیم دانست و گفت: این مسئله نیز میتواند مشکلات گستردهای برای شهروندان و محیط زیست ایجاد کند.
رئیس مرکز ملی پیشبینی و مدیریت بحران مخاطرات وضع هوا درباره راهکارهای مقابله با این وضعیت گفت: گزارشهای علمی هیئت بیندولتی تغییر اقلیم سازمان ملل، ابعاد مختلف این پدیده، تجربههای جهانی و راهکارهای پیشنهادی را بررسی میکند و میتواند مبنایی برای تصمیمگیری و برنامهریزی باشد.
او با تأکید بر اینکه اصل اساسی در این حوزه «سازگاری» است، افزود: در بخش کشاورزی باید الگوی کشت تغییر کند، از گونهها و واریتههای مقاوم به خشکی استفاده شود و محصولاتی جایگزین شوند که با آب کمتر، بازده بیشتری داشته باشند.
ضیاییان ادامه داد: برنامهریزی برای آینده کشاورزی باید از امروز آغاز شود، زیرا ادامه کشت محصولات آببر در سالهای پیش رو چالشهای بزرگتری برای منابع آب و امنیت غذایی ایجاد خواهد کرد.
او توسعه انرژیهای خورشیدی را نیز از فرصتهای ناشی از شرایط جدید اقلیمی برشمرد و گفت: با افزایش دمای زمین، بهرهگیری از انرژی خورشیدی میتواند سریعتر و مؤثرتر در تأمین بخشی از انرژی مورد نیاز جامعه نقشآفرینی کند.
ضیاییان در پایان تصریح کرد: پایه سازگاری با تغییر اقلیم، صرفهجویی در مصرف منابع است و هر اندازه استفاده از منابع زمین کاهش یابد، پایداری و تابآوری محیط زیست و جامعه افزایش خواهد یافت.