جایگزین نشدن کرم ضدآفتاب با مکمل‌های ضدآفتاب خوراکی

در سال‌های اخیر، ضدآفتاب خوراکی یا قرص‌های محافظ پوست به یکی از موضوعات پرطرفدار در حوزه سلامت و مراقبت از پوست تبدیل شده‌اند. بسیاری از این محصولات ادعا می‌کنند که می‌توانند از پوست در برابر اشعه فرابنفش خورشید محافظت کنند، اما متخصصان معتقدند این ادعا نباید باعث کنار گذاشتن ضدآفتاب موضعی شود.

 

متخصص فارماسیوتیکس، با اشاره به اینکه نور خورشید علاوه بر کمک به تولید ویتامین D، می‌تواند موجب آفتاب‌سوختگی، پیری زودرس، ایجاد لک‌های پوستی و افزایش خطر سرطان پوست شود، گفت: استفاده از کرم ضدآفتاب با SPF مناسب همچنان مؤثرترین راهکار برای محافظت از پوست در برابر اشعه UV است.

 

به گفته اله‌ناز پرهیزگار اصطلاح «ضدآفتاب خوراکی» تا حدی گمراه‌کننده است؛ زیرا این محصولات در واقع مکمل‌هایی حاوی آنتی‌اکسیدان‌هایی مانند پلی‌پودیوم لوکوتوموس، لیکوپن، لوتئین، آستاگزانتین، ویتامین C و ویتامین E هستند که ممکن است بخشی از آسیب‌های ناشی از استرس اکسیداتیو را کاهش دهند.

 

او تأکید کرد که مطالعات علمی نشان می‌دهد این ترکیبات می‌توانند تا حدودی مقاومت پوست را در برابر اشعه فرابنفش افزایش دهند، اما میزان محافظت آنها به هیچ وجه قابل مقایسه با کرم ضدآفتاب استاندارد نیست و نمی‌توانند مانع مستقیم نفوذ اشعه UV به پوست شوند.

 

پرهیزگار همچنین نسبت به تبلیغات گمراه‌کننده در فضای مجازی هشدار داد و گفت: هیچ قرص یا مکملی این امکان را فراهم نمی‌کند که افراد بدون استفاده از ضدآفتاب و بدون نگرانی ساعت‌ها در معرض نور خورشید قرار بگیرند.

 

به گفته او، مصرف برخی مکمل‌های آنتی‌اکسیدانی ممکن است در افراد دارای حساسیت نوری یا کسانی که مدت طولانی در معرض آفتاب هستند، با تجویز پزشک مفید باشد، اما این محصولات تنها نقش مکمل دارند و جایگزین روش‌های اصلی محافظت از پوست نیستند.

 

متخصصان توصیه می‌کنند برای پیشگیری از آسیب‌های ناشی از نور خورشید، علاوه بر استفاده از ضدآفتاب با SPF مناسب و تمدید آن هر دو تا سه ساعت، از کلاه، عینک آفتابی و پوشش مناسب استفاده کرده و در ساعات اوج تابش، از قرار گرفتن طولانی‌مدت زیر نور مستقیم خورشید خودداری شود.