از آموزش تا خدمت مسیر تربیت نیروهای امنیتساز در فراجا
فرمانده مراکز آموزش فراجا در یادداشتی مراکز آموزش را زیربنای راهبردی تولید سرمایه انسانیِ امنیتساز دانست.

به گزارش
خبرگزاری صدا و سیما، سردار احمد سلیمانی فرمانده مراکز آموزش فراجا در یادداشتی عنوان کرد: در هر جامعهای، امنیت، پیش از آنکه محصول ابزار و سازوکار باشد، برآیند تربیت انسانهایی است که مسئولیت پاسداری از آرامش عمومی را بر عهده میگیرند. از همین منظر، مراکز آموزش فراجا را نمیتوان صرفاً مجموعهای برای انتقال چند مهارت انتظامی یا انضباطی دانست؛ این مراکز، در حقیقت، نقطه آغاز شکلگیری شخصیت حرفهای، اخلاقی و اجتماعی نیروهایی هستند که فردای این سرزمین، بخشی از بار نظم، اقتدار و خدمت را بر دوش خواهند کشید.
مسئولیت اداره مراکز آموزش فراجا، از آن رو اهمیت مییابد که در این ساختار، با دو جریان بنیادین و اثرگذار مواجه هستیم؛ نخست، آموزش سربازان وظیفه با طیفی گسترده از سطوح تحصیلی، از زیردیپلم تا دکتری، و دوم، تربیت نیروهای درجهداری که با گذراندن دورهای منسجم و هدفمند، آماده حضور مؤثر و مسئولانه در عرصه خدمت به مردم میشوند.
در حوزه آموزش سربازان وظیفه، آنچه بیش از هر چیز جلوهگر است، تنوع گسترده ظرفیتهای انسانی است. در یک مرکز آموزش، جوانانی از اقشار، استانها، فرهنگها و سطوح علمی گوناگون در کنار یکدیگر قرار میگیرند. این تنوع، اگر با نگاه راهبردی همراه شود، نه یک چالش، بلکه یک فرصت بزرگ ملی است. هنر نظام آموزشی فراجا در آن است که از این گوناگونی، وحدت در هدف بسازد؛ از تفاوتها، همافزایی بیافریند؛ و از حضور موقت جوانان در دوره خدمت، تجربهای ماندگار در حوزه نظمپذیری، مسئولیتپذیری، تابآوری، قانونمداری و تعلق اجتماعی خلق کند.
خدمت سربازی، در منظومه فکری ما، صرفاً ادای یک تکلیف قانونی نیست؛ بلکه مرحلهای از بلوغ اجتماعی جوانان این مرز و بوم است. سربازی، اگر درست دیده و درست مدیریت شود، میتواند مدرسهای عملی برای آموختن انضباط، همکاری، تحمل دشواری، احترام به قانون و درک عینی از مفهوم امنیت باشد. از این رهگذر، حتی آنان که پس از پایان خدمت، مسیر زندگی خود را در حوزهای دیگر دنبال میکنند، سرمایههایی اجتماعی خواهند بود که درک عمیقتری از نظم عمومی و مسئولیت شهروندی یافتهاند.
در کنار این مأموریت، بخش درجهداری فراجا جایگاهی ممتاز و سرنوشتساز دارد. جوانی که با مدرک دیپلم وارد این مسیر میشود، در حقیقت قدم در راهی میگذارد که مقصد آن، تنها اشتغال یا کسب درجه نیست؛ بلکه پذیرش مسئولیتی مستقیم در قبال امنیت، آرامش و کرامت مردم است. دوره یکساله آموزش درجهداری، دورهای برای انتقال صرفِ آموزههای انتظامی نیست؛ این دوره، فرآیند شکلگیری هویت حرفهای نیرویی است که باید در عین اقتدار، خویشتندار باشد؛ در عین قاطعیت، مردمدار بماند؛ و در عین آمادگی عملیاتی، واجد فهم اخلاقی و حقوقی از مأموریت خود باشد.
نیروی درجهدار، در بسیاری از صحنهها، نخستین چهره فراجا در برابر مردم است. از همین رو، کیفیت آموزش او، مستقیماً با سطح اعتماد عمومی، احساس امنیت اجتماعی و تصویر نهادی فراجا پیوند میخورد. ما در مراکز آموزش، تنها به دنبال پرورش نیرویی ورزیده و منضبط نیستیم؛ بلکه میکوشیم انسانی تربیت کنیم که نسبت به شأن مردم، حرمت قانون، اقتضائات مأموریت و مسئولیت سنگین لباس مقدس خدمت، آگاه و متعهد باشد.
باور من این است که مراکز آموزش فراجا، بیش و پیش از آنکه محل آموزشهای اولیه باشند، کانونهای بنیادین سرمایهسازی انسانی برای آینده امنیت کشورند. هر سرباز، هر فراگیر و هر دانشآموخته این مراکز، ظرفیتی است که اگر درست شناخته، هدایت و تربیت شود، میتواند در جایگاه خود منشأ اثر باشد؛ چه در میدان خدمت مستقیم و چه در زیست اجتماعی پس از پایان دوره.
امروز بیش از هر زمان دیگر، به این حقیقت نیازمندیم که امنیت را امری صرفاً اجرایی و صحنهای ندانیم. امنیت پایدار، از متن آموزش صحیح، تربیت اصولی، انضباط حرفهای، اخلاقمداری و شناخت عمیق از انسان و جامعه برمیخیزد. اگر بخواهیم فردای این سرزمین، از ثبات، اعتماد و اقتدار بیشتری برخوردار باشد، ناگزیر باید به مراکز آموزش، نه به عنوان واحدهایی پشتیبانیکننده، بلکه به عنوان زیربنای راهبردی تولید سرمایه انسانیِ امنیتساز بنگریم.
مراکز آموزش فراجا، محل آغاز این مسیرند؛ جایی که جوانان، پیش از آنکه به صحنه خدمت قدم بگذارند، معنای مسئولیت، نظم، ایثار و حضور مؤثر در کنار مردم را میآموزند. اینجا، نقطه تلاقی تربیت و مأموریت است؛ همانجا که از دل آموزش، اقتدار مشروع و خدمت صادقانه متولد میشود.