فراخوان سپاه کربلا برای مشارکت مردم در خونخواهی امام شهید

به گزارش خبرگزاری صدا و سیمای مازندران، سپاه کربلا مازندران با استناد به بیانیه‌ سردار موحد فرمانده سپاه کربلا و در راستای فرمایشات مقام معظم رهبری، پویش مردمی «اعلام آمادگی برای خونخواهی امام شهید» را در دو محور آغاز کرد.

بر اساس این فراخوان، مردم ولایتمدار مازندران می‌توانند در دو بخش اعلام آمادگی کنند:

· ثبت‌نام افرادی که آمادگی خود را برای حضور در مسیر مجازات عاملان شهادت امام شهید اعلام می‌کنند.

· ثبت‌نام علاقه‌مندان به مشارکت در تأمین جایزه‌ی تعیین‌شده برای مجازات عاملان این جنایت.

سپاه کربلا مازندران از مردم استان دعوت کرد برای اعلام آمادگی و ثبت‌نام، به سپاه ناحیه شهرستان محل سکونت یا حوزه‌ و پایگاه‌های مقاومت بسیج محله خود مراجعه کنند.

متن یادداشت تحلیلی سردار موحد فرمانده سپاه کربلای مازندران بدین شرح است:

معماری «انتقام شبکه‌ای» در مکتب عاشورا؛ پایان خواب آرام جنایتکاران

در هندسه‌ معرفتی اسلام ناب محمدی و در کوران تقابل ابدی حق و باطل، کلمات اولیای الهی صرفاً روایتگر وقایع نیستند، بلکه خود واقعه‌اند؛ کلماتی که تکوین تاریخ را رقم می‌زنند. پیام راهبردی و شگرف رهبر معظّم انقلاب اسلامی به مناسبت تشییع و تدفین رهبر شهید ایران، فراتر از یک مرثیه‌ حزن‌انگیز در سوگ یک رهبر، در حقیقت صدور یک مانیفست الهی برای تبیین مختصات جبهه‌ حق در عصر غیبت است.

 این متن، واکاوی عمیق سنت‌های لایتخلف الهی است که نشان می‌دهد چگونه فلسفه‌ «کُلُّ یَومٍ عاشورا و کُلُّ أرضٍ کَربَلا»، با خون انسان موحد در هم می‌آمیزد و مسیر تکامل سیاسی و معنوی امت اسلام را به سوی استقرار حاکمیت مستضعفین هموار می‌سازد.

نخستین تجلی این نگاه عمیق توحیدی، در درهم‌شکستن حصارهای مادی زمان و مکان به واسطه‌ «خون شهید» نهفته است. در اندیشه سیاسی لیبرالی غرب و نظام استکبار، جغرافیا تنها مجموعه‌ای از مرزهای خاکی و منافع ژئوپلیتیک است؛ اما در مکتب انسان‌ساز تشیع، این اراده و خون پاک مجاهد فی‌سبیل‌الله است که به خاک، «هویت و قدسیت» می‌بخشد. آنجا که ولی امر مسلمین می‌فرمایند ریخته شدن مظلومانه‌ این خون، مکان را به کربلا و زمان را به عاشورا متصل می‌کند، در حال پرده‌برداری از یک حقیقت قرآنی‌اند.

در این نگاه، کربلا یک مختصات جغرافیایی در کشور عراق یا برهه‌ای در سال ۶۱ هجری نیست؛ بلکه قله‌ تقابل «توحید» در برابر «طاغوت» است. خون امام شهید ما، مکانیسم عالم ماده را در هم نوردید و نشان داد که هر جا انسانی با اندیشه‌ حسینی در برابر استکبار بایستد، آنجا کانون تپنده‌ جهان است. خروش ده‌ها میلیونی و درهم‌تنیده‌ امت در تهران، قم، نجف، کربلا و مشهد؛ تجلی عینی آيه‌ شريفه‌ «إِنَّ هَٰذِهِ أُمَّتُكُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً» بود؛ رفراندومی الهی که ثابت کرد دیپلماسی خون، مرزهای اعتباری استعمارساخته را باطل کرده و امتی یکپارچه را حول محور «مظلومیت مقتدرانه» و در پاسخ به ندای «هل من ناصر» سیدالشهدا (ع) در عصر جدید، مبعوث ساخته است.

بر بستر این بعثت عظیم مردمی است که دکترین قرآنی «انتقام»، در بدیع‌ترین و سهمگین‌ترین شکل خود رخ می‌نماید. در نظام محاسباتی طواغیت عالم، خونخواهی و تقابل، کنشی منحصراً دولتی و محصور در معادلات کلاسیک قدرت است؛ اما پیام تاریخی رهبر فرزانه انقلاب، با یک چرخش پارادایمیک بر مبنای فقه سیاسی شیعه، مأموریت اجرای قسط و انتقام را از انحصار ساختارهای رسمی حاکمیتی خارج کرده و آن را به «وجدان بیدار آحاد آزادگان جهان» پیوند می‌زند. تأکید صریح ایشان بر اینکه تحقق این انتقام حتمی، متوقف بر وجود شخص رهبری یا هیچ مسئول دیگری نیست.

 در واقع ترجمان عملی آیه‌ «قَاتِلُوهُمْ يُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ بِأَيْدِيكُمْ» (با آنان بجنگید تا خدا آنان را به دست شما عذاب کند) است. این فرامتن شگرف، دکترین «انتقام شبکه‌ای، نامتمرکز و خودجوش امت اسلام» را پایه‌گذاری می‌کند. استکبار و صهیونیسم بین‌الملل، امروز نه با یک ارتش کلاسیک قابل رصد، که با اقیانوسی از اراده‌های متکثر انسانی روبه‌روست. تک‌تک آزادگان جهان، اکنون به مثابه‌ یدالله و دست انتقام‌جوی خداوند درآمده‌اند و این همان استراتژی هوشمندانه‌ای است که اضطراب وجودی را در اردوگاه دشمن نهادینه می‌سازد تا جنایتکاران بی‌آبرو، آرزوی یک مرگ آرام را برای همیشه با خود به گور ببرند.

در مکتب انسان‌مدار ما، این خونخواهی جهان‌شمول، از جنس کینه‌توزی جاهلی یا خشونتی بی‌هدف نیست؛ بلکه تبلور «وَ لَکُمْ فِی الْقِصاصِ حَیاةٌ» است. انتقام ما، مکانیسمی تکاملی برای جراحی غده‌های سرطانی ظلم و بازگرداندن حیات طیبه به پیکر جامعه‌ بشری است. در منطق انقلاب، استراتژی فرعون‌صفتان تاریخ همواره بر «فَاسْتَخَفَّ قَوْمَهُ فَأَطَاعُوهُ» (قومش را تحمیق کرد تا اطاعتش کنند) استوار بوده است؛ اما خون شهید، آن شوک بیدارکننده‌ای است که «زلزله در باطل» می‌اندازد و حصار جهالت و تخدیر رسانه‌ای دشمن را در هم می‌شکند.

ما شمشیر می‌کشیم تا ماشین بازتولید استکبار را متوقف کنیم و به بشریت یادآور شویم که سکوت در برابر یزیدیان زمان، تن دادن به مسلخ انسانیت است. این خیزش اراده‌ها، همان بعثت مجددی است که از بستر عاشورا آغاز شده و تا استقرار عدالت مطلق امتداد دارد.

نقطه‌ اوج و غایت این مانیفست سیاسی-الهی، آنجاست که سرنوشت این خون‌های بر زمین ریخته، به افق روشن مهدویت و فلسفه‌ عمیق «رجعت» گره می‌خورد. انسان شیعه انقلابی، در مواجهه با فقدان ظاهری رهبرانش دچار یأس و بن‌بست نمی‌شود؛ چرا که نظام معنایی او به سپیده‌دم ظهور متصل است.