پخش زنده
امروز: -
۲۵ اردیبهشت روز بزرگداشت شاعر پارسی گو فردوسی
۲۵ اردیبهشت به عنوان روز بزرگداشت شاعر پارسی گوی، ابوالقاسم فردوسی و پاسداشت زبان فارسی در تقویم رسمی کشور به ثبت رسیده است.
به گزارش خبرگزاری صدا و سیمای کهگیلویه و بویراحمد، شاهنامه، این اثر گرانسنگ، با نام و یاد خدا آغاز میشود و همین آغاز، خواننده را به جایگاه بلند معنوی و معرفتی فردوسی رهنمون میسازد؛ آنجا که از خدایی یاد میکند که جان و خرد از آنِ اوست و هیچ اندیشهای از او فراتر نمیرود.
خداوندی که فردوسی از او سخن میگوید، فراتر از نام و نشان و گمان است؛ خدایی که آفریننده جهان است و اندیشه آدمی به کنه ذات او راه نمییابد اما دلهای مؤمنان جایگاه درک حضور او میشود.
به گفته کارشناس و دبیر ادبیات و زبان فارسی، فردوسی که در مکتب ایران بالیده، در عین پرداختن به حماسهها و شکوه ایران، همواره با فروتنی و تواضع از خداوند یاد میکند و همه آنچه را که این سرزمین به دست آورده، نتیجه عنایت الهی میداند.
خانم باختر گفت: در نگاه فردوسی، توانایی انسان در گرو دانایی اوست؛ چنانکه فردوسی میگوید «توانا بود هر که دانا بود» و از همین رو، همگان را به دانشاندوزی فراخوانده میخواند.
وی ادامه داد: دانش و اندیشه در مسیر تعالی، زمینهساز پویایی و جوانی جامعه است و از همین رهگذر، انسان به رشد و بالندگی دست مییابد؛ اندیشه و دانش، انسان را به سوی وحدت، همدلی و انسجام سوق میدهد و این همان عاملی است که در طول تاریخ، موجب حفظ هویت و اصالت ایرانیان شده است.
این کارشناس ادبیات فارسی گفت: در میان کتاب های غیر مذهبی شاهنامه تنها کتابی است که به وفور در زندگی عشایر دیده می شود و شاهنامه خوانی به عنوان یک هنر اصیل از گذشته تاکنون در بین مردم ایلات و عشایر بویراحمدی، قشقایی و بختیاری ساری و جاری بوده است.
وی ادامه داد: زندگی کوچ نشینی مبتنی بر حرکت و تلاش و تکاپو است. در زندگی کوچ نشینی انسان ناگزیر از مواجه با خطرات و حوادث پیش بینی نشده بسیاری است که کنارآمدن با آنها مستلزم برخورداری از روحیه حماسی است.
باختر اضافه کزد: از تحقیقات مردم شناسان اینگونه برمی آید که شاهنامه منعکس کننده شیوه زندگی وفرهنگ جوامع کوچرو و کشاورز بوده است و شاید به همین دلیل باشد که گفتار شاهنامه با بافت جامعه عشایری همگون بوده وهمخوانی دارد و بیانگر ویژگی های شجاعت، دلیری، سوارکاری، تیراندازی، آمادگیکوچندگی، جوانمردی، مهمان نوازی و خصلت های دیگر این جوامع است.
وی گفت: همچنین خواندن شاهنامه در میان ایلات و عشایر موجب پیدایش روحیه جوانمردی می گشتکه این خود نقش مهمی در ایجاد وحدت و برادری در میان ایل و پاسداری از ارزشهای ایل و تبار خود داشت.
نظر شما